Tussen Hemel & Aarde
Een ieder heeft zo zijn eigen geloof of geen geloof. De Atheïst zal zeggen dat er niets is na de dood terwijl de Christen zeker weet dat hij naar de hemel zal gaan als hij al zijn zonden heeft beleid. Boeddha heeft gezorgd voor zijn eigen verlichting. Hij wil graag dat de mensheid die verlichting ook leert kennen. Zonder leraar of boek die trap opklimmen op eigen kracht om het licht zien te ontwaken. In de Arabische landen wordt God aangesproken als Allah, de verhevene en de grootste. In alle drie de religies zie ik het “Licht” terugkomen. Zoals de mens ooit verklaard heeft die bijgekomen is van een bijna-dood ervaring: Ik zag het licht aan het einde van een tunnel, handen wilde mij leiden naar een ander pad”.
Hoe breng je dat licht in je eigen wereld. Een wereld die tegenwoordig alleen maar draait om “IK” en niemand anders. Velen zullen nu stuiteren bij deze opmerking. Aangezien zij wel om anderen geven en hulp bieden daar waar nodig is. Maar er zijn nog teveel mensen die alleen eerst aan hen zelf denken in plaats van de ander. De vraag blijft natuurlijk of de ander helpen wel zo nodig is? Moeten wij eerst andere landen helpen voordat wij ons zelf helpen? Kijk naar Griekenland, wat levert ons dat op? En de strategische verschuiving van de Verenigde Staten. Hun eigen crisis projecteren op Europa. Zo hoef je niet naar je eigen ellende te kijken, maar kan je wijzen met je vinger naar die ander. Die doet het tenslotte helemaal niet goed. Wat weer een gevolg heeft op de crisis in het eigen land. Is het de schuld van de ander? Of moeten wij eens leren de hand in eigen boezem te steken?
Waar blijft onze spirituele aard? Is het net zo vlak geworden als onze emoties? Kan niets ons dan meer raken? Is onze Ikke cultuur belangrijker dan onze naasten? In onze Ik-cultuur verwerven wij ons kenmerken en materialen om aan de buitenwereld te laten zien wie of wat we zijn. Maar als de tijd daar is om te gaan, zullen wij al deze materiele kostbaarheden achter moeten laten op aarde. Opgeslokt door de tijd zal het één en ander worden overgenomen door anderen. Zij gaan op hun beurt ook het materiele ophemelen. Alles heeft een functie in het leven, ook de materiele kant van de zaak. Maar terwijl wij ons verliezen in zaken en dingen die geen leven hebben, vergeten we hoe we innerlijk gelukkig kunnen zijn. Een mooi voorbeeld hiervan is onze kinderen of die van anderen. Vermaak vindt alleen nog maar plaats achter een computer of een televisie. Daar waar wij veel meer inspiratie hadden als kind om “echte dingen” te ondernemen zijn wij nu alleen maar tevreden met vermaak van buitenaf dat binnenin een goed gevoel moet creëren.
En daar doet God en verwanten nu zijn intrede. Cursussen schieten uit de grond en semi-kerken worden gevormd. Op zoek naar het “ware gevoel”. Op de grootste boekensite van NL kun je je vergapen aan ruim 25.000 titels die allemaal naar een andere IK verwijzen. Zoveel schrijvers zoveel gedachten. Allemaal met een grote overtuiging dat zij “het” hebben gevonden. Om vervolgens iedereen in hun straatje te krijgen. Het lijkt wel een politiek slagveld. In tijden van nood, trekken we aan de bel, en zoeken we nieuwe leiders. Leiders die ons naar een hoger niveau kunnen tillen en ons meer bewust gaan maken van onze gedachten en handelen. Onze Ik staat ter discussie. In het bedrijfsleven is dit niet anders. Vele sprekers gingen u voor en vele adviseurs timmeren aan de weg om bedrijven een andere, betere weg in te laten slaan. Uiteraard scheer ik niemand over één kam. Er zullen vele goede sprekers zijn met zeer goede adviezen, anders zou er geen droog brood verdiend kunnen worden in deze business. Maar wat is nu een goede adviseur? En wie helpt het bedrijf naar een ander level? In deze grote jungle van bureaus die tegen elkaar opbieden is het kiezen bijna onmogelijk.
Wellicht is het een idee om terug te gaan naar de roots van het begin. Daar waar alles begon, ontstond een enthousiasme die zijn weerga niet kent. Toen kon alles en was niets te gek. Alle ideeën werden uit de kast getrokken en velen werden uitgevoerd of haalde het eind van de productie niet. Geen probleem, we begonnen gewoon opnieuw. Als wij nou ook eens opnieuw beginnen en niets meer tot de verbeelding over laten. Maar ons gevoel volgen wat wij twintig jaar geleden ook hadden… Wat zal er dan een boost van energieën vrijkomen!
Tot de volgende keer!